meedoen een verzorgingshuis ging.’ Die hboopleiding was te lastig. ‘Ik kreeg weliswaar extra tijd voor de toetsen, maar geen extra begeleiding. Ik ben daarom overgestapt naar het mbo-college Amstelland, studie personeelszaken. Op een paar toetsen na ben ik klaar en na mijn stage hier, werd ik in november aangenomen voor zestien uur per week. Dat bevalt uitstekend. En in september start ik een opleiding tot office manager. Ik hoop contact te houden hier.’ Strijdbaar Privé gaat het goed met haar. Na twee jaar samengewoond te hebben met haar beste vriendin, woont ze nu geheel zelfstandig in Zaandam. Een aangepaste auto is op een haar na geregeld, tot die tijd ‘taxiet’ ze nog naar haar werk in Amsterdam. ‘Mijn vriendin is gaan samenwonen. Zo gaat dat uiteraard. Ik vond het wel fijn die overbrugging. Het was toch een beetje wennen om op mezelf te gaan wonen. Of ik zelf al Meedoen In de participatiesamenleving moet iedereen meedoen. Lukt dat ook voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt en/of een beperking? Hoe vinden zij een plek op de arbeidsmarkt, wat zijn hun dromen en welke obstakels moeten ze overwinnen? Deel 26: Lieke van Velzen (26), medewerker HR bij het AMC in Amsterdam. een relatie heb? Nee, het loopt tot nu toe na de start snel mis. Mannen in een rolstoel vinden eerder een vrouw dan omgekeerd, is mijn ervaring. Toch hoop ik nog een keer iemand tegen te komen. Liefst romantisch op straat of bij het uitgaan.’ Ze ziet voor zichzelf wel een rol in het mobiliseren van jongeren met een dwarslaesie. ‘Mijn vader zegt altijd dat ik strijdbaar ben. En daar heeft hij gelijk in. Ik ben lid van de vereniging voor mensen met een dwarslaesie, maar de bijeenkomsten daar worden vrijwel uitsluitend gevuld door ouderen. Wellicht dat ik ooit een keer een jongerenafdeling start. Ik krijg er wel steeds meer feeling voor.’ De toekomst? huisje-boompjebeestje, een leuke baan en voldoende inkomen om zichzelf te bedruipen, dat is het ideaal. En dan het liefst een baan binnen een grote organisatie om zo een lans te kunnen breken voor mensen met een beperking. En de aandoening? ‘Ach, dat zie ik wel. Ik hou de ontwikkelingen wel bij en die zijn voorzichtig hoopgevend. Nog niet voor mij, denk ik. Maar misschien wel voor de generaties na mij.’ n Inge Samsom, HR-adviseur beeldenvormende specialisten ‘Lieke is een slimme tante’ ‘Wij adviseren leidinggevenden van de afdelingen Radiotherapie en Radiologie en Nucleaire Geneeskunde op het gebied van personeel en organisatie. Lieke is een positief-kritische jonge vrouw. Ik kan heel goed met haar opschieten en we lachen ook heel wat af met zijn tweeën. We houden hoe dan ook contact, ook als ze elders zou gaan werken. Ze kreeg hier een plek aangeboden, maar had ook nog aanbiedingen van andere afdelingen hier. Die wilde ze eerst ook goed bekijken. Ik hou daarvan, al ben ik blij dat ze voor ons koos. De Raad van Bestuur van het AMC heeft zich uitgesproken voor meer mensen met een arbeidsbeperking binnen het ziekenhuis. En dat heeft zijn invloed. We hebben ook iemand in dienst die zich specifiek bezighoudt met het plaatsen van mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Of dat nu een oudere langdurig werkloze is, iemand met autisme of iemand met een lichamelijke beperking. Natuurlijk kunnen we niet iedereen aannemen, een visueel gehandicapte als laborant wordt moeilijk en ook lang niet iedereen is qua karakter geschikt, maar we zijn op de goede weg.’ SERmagazine 21 Meedoen

SER Kort

Scoor meer met een online winkel in uw clubmagazines. Velen gingen u voor en publiceerden publicaties online.

SERmagazine juli/aug 2018 Lees publicatie 10Home


You need flash player to view this online publication